Staffly sp. z o.o. realizuje projekt: „Przeprowadzenie prac B+R nad technologią matchmakingu pracy tymczasowej na podstawie czynników psychometrycznych” realizowany w ramach powierzenia grantu zgodnie z Projektem: „303 Innovation Fund”
Cel projektu: Opracowanie technologii, która umożliwi pogłębioną analizę i profilowanie użytkowników portalu na potrzeby lepszego dopasowania zleceń w celu zwiększenia efektywności wykonywanej przez nich pracy.
Dofinansowanie projektu grantowego: 800 000 PLN
Projekt współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w ramach Programu Inteligentny Rozwój.
W zakresie współpracy i komunikacji oparto się na teoriach:
Deutsch wychodzi z założenia, iż konflikty interpersonalne (rozumiane jako postrzeganie różnic jako niemożliwych do pogodzenia) są nieuniknione, podobnie przyjęto w założeniu narzędzia. Deutsch określił cele dwóch osób (grup) jako cele o zależności pozytywnej lub negatywnej (zależność pozytywna: dwie strony dążą do podobnego celu różnymi metodami lub zależność negatywna: dwie strony dążą do zupełnie różnych efektów, wtedy mówimy o konflikcie interesów), ponadto ludzie podejmują działania związane z osiąganiem celów jako działania skuteczne (przybliżają nas do celu) lub nieskuteczne (nieefektywne, oddalają nas od celu).
Konflikty w zespole, zgodnie z koncepcją Deutscha, powstają jako efekt relacji pomiędzy mechanizmami współpracy i rywalizacji, zgodnie z którymi w grupie funkcjonują mechanizmy współpracy i rywalizacji, które wynikają z trzech procesów:
Koncepcja odnosząca się do komunikacji asertywnej, nie nastawionej na realizację, związanej z kompetencjami personalnymi (wyrażanie własnych emocji, obserwacji, potrzeb i oczekiwań) z poszanowaniem perspektywy drugiej osoby. Za pomocą komunikacji bez przemocy porozumiewamy się tak aby nie ranić, nie zastraszać innych osób i rozmawiając z nimi słuchać tego co chcą nam przekazać.
Dobre porozumienie bez przemocy to takie, w którym pomimo braku zgody z rozmówcą, nie reagujemy złością lub agresją, lecz spokojnie pozostawiamy przestrzeń dla drugiej osoby i czekamy aż ktoś wyrazi swoje poglądy. Komunikaty zgodne z NVC opierają się na jasnym wyrażeniu obserwacji opartej na faktach (własnej perspektywy), emocji i konsekwencji towarzyszących powstałym obserwacjom lub sytuacji, komunikowaniu o własnych potrzebach oraz umiejętności wyrażania oczekiwań i próśb.
Oba spojrzenia na komunikację w pracy pozwalają zrozumieć komunikaty jako aspekty związane z kompetencjami osobistymi jak i związanymi z funkcjonowaniem zespołowym (wspierającym współpracę lub rywalizację).
W narzędziu znajdują się wskaźniki behawioralne odnoszące się do teorii z zakresu inteligencji emocjonalnej i społecznej (Goleman), odniesienia do inteligencji wielorakiej (Gardner) oraz aspektów funkcjonowania poznawczego (pamięć, uwaga, spostrzegawczość).
WięcejW narzędziu znajdują się wskaźniki behawioralne odnoszące się do teorii z zakresu:
Kreatywne myślenie wyraża się na operacjach takich jak: poszukiwanie nowych, nietypowych rozwiązań, generowanie nowych pomysłów (np. w celu podnoszenia jakości i rozwoju), nietypowe zastosowania istniejących elementów czy spontaniczne przypuszczania (Torrance).
WięcejKreatywne myślenie wyraża się na operacjach takich jak: poszukiwanie nowych, nietypowych rozwiązań, generowanie nowych pomysłów (np. w celu podnoszenia jakości i rozwoju), nietypowe zastosowania istniejących elementów czy spontaniczne przypuszczania (Torrance).
W rozumieniu kreatywności istotną była również teoria komponentów kreatywności Teresy Amabile, zgodnie z którą kreatywność pojawia się, gdy spełnione są poniższe kryteria:
Teoria komponentów kreatywności opracowana przez Amabile zakłada, że poziom efektywności kreowania nie zawsze jest na takim samym poziomie. Istnieją czynniki które mają wpływ na to czy warunki będą sprzyjające kreatywności, czy będzie odwrotnie. Są to:
Wskaźniki motywacyjne rozumiane jako zestaw czynników związanych z indywidualnym podejmowaniem wyzwań do działania i podejmowania ambitnych wyzwań (indywidualnie) w odwołaniu do koncepcji Karaska, Zuckermana i Schulera.
WięcejWskaźniki motywacyjne rozumiane jako zestaw czynników związanych z indywidualnym podejmowaniem wyzwań do działania i podejmowania ambitnych wyzwań (indywidualnie) w odwołaniu do koncepcji Karaska, Zuckermana i Schulera.
Temperament to zespół pogrupowanych czynników osobowościowych warunkujących przystosowanie człowieka do otoczenia, jego zdolność przyswajania doświadczeń i uczenia się (H. Eysenck 1952, 1967, 1982).
WięcejTemperament to zespół pogrupowanych czynników osobowościowych warunkujących przystosowanie człowieka do otoczenia, jego zdolność przyswajania doświadczeń i uczenia się (H. Eysenck 1952, 1967, 1982). Model PEN dowodzi biologicznych predyspozycji do pewnych cech i zachowań. Według niej osobowość człowieka zależy od równowagi pomiędzy “pobudzeniem” i “hamowaniem” autonomicznego układu nerwowego na bodźce zewnętrzne i wewnętrzne, czyli predyspozycji do różnego poziomu reagowania na bodźce (np. na stres, wyzwania czy trudności).
Typy temperamentalne, pochodzące ze starożytności z koncepcji Hipokratesa-Galena, będące pochodną tych dwóch osi, przedstawiają się w sposób następujący:
Eysenck określa temperament jako sposób wyrażania i przeżywania emocji, w związku z czym, w zależności od typu reagowania można odnosić się do cech takich jak: radzenie sobie ze stresem, wykazywanie inicjatywy własnej, predyspozycje do pracy samodzielnej lub grupowej, cierpliwość, łatwość i gotowość do nawiązywania relacji oraz zarządzania konfliktami. W zakresie stresu narzędzie oparło się na koncepcji Endlera i Parkera (style radzenia sobie ze stresem).
Z przeprowadzonych przez nich badań wynika, że poziom ekstrawersji i neurotyzmu zaczyna obniżać się w granicach 30 roku życia, podczas gdy ugodowość i sumienność staje się coraz bardziej dominująca z wiekiem. Mimo to autorzy koncepcji uważają każdą z cech za względnie stałą i komplementarną (Campbell, Lindzey, Hall).
Model Wielkiej Piątki z założenia jest uniwersalny, niezależny od płci, pochodzenia etnicznego czy kultury. Zauważono na przykład, że kraje, w których obywatele cechują się niskim poziomem ekstrawersji i wysokim poziomem sumienności, wyróżniają się wysokim dystansem władzy. Z kolei te, w których dominują ekstrawersja i otwartość na doświadczenie, są kulturami maskulinistycznymi.
Cechy wchodzące w skład Wielkiej Piątki mogą mieć wpływ na wiele aspektów związanych zarówno z czynnikami behawioralnymi, jak i emocjonalnymi. Costa i McCrae w swoich badaniach dowodzą, że ekstrawersja i ugodowość są obszarami określającymi zachowania interpersonalne, ugodowość i otwartość wpływają na postawy, zaś ekstrawersja i neurotyzm wchodzą w skład zagadnień związanych z emocjami.
Definiuje się ją jako cechę osobowości, która charakteryzuje się otwartością, asertywnością, aktywnością, poszukiwaniem nowych doznań i komfortem w związku z koniecznością przebywania z innymi ludźmi.
Więcej o ekstrawersjiDefiniuje się ją jako cechę osobowości, która charakteryzuje się otwartością, asertywnością, aktywnością, poszukiwaniem nowych doznań i komfortem w związku z koniecznością przebywania z innymi ludźmi. Ekstrawersja jest przeciwstawiona introwersji, w której osoby preferują przebywanie i przeżywanie doświadczeń (lub czują się bardziej komfortowo) w pojedynkę. Osoby, które deklarują się jako ekstrawertycy mogą mieć potrzebę przebywania w grupie, odkrywania oraz poszukiwania nowych doświadczeń w których będą mogli wykazać się społecznie przebywając z innymi osobami. Wysoce ekstrawertyczna może odczuwać dyskomfort podczas dłuższego przebywania (np. w pracy) bez kontaktu z innymi osobami.
Ekstrawersja i introwersja odnoszą się do ukierunkowania preferowanego funkcjonowania – w kierunku zewnętrznym (interpersonalnym) lub wewnętrznym (intrapersonalnym).
Może się zdarzyć, że w niektórych sytuacjach osoby, które uważają się za ekstrawertyków mogą określać się “bardziej” introwertykami, dlatego też testy mogą pomóc określić osobie, czy bliżej jej jest to bycia osobą ekstrawertyczną lub introwertyczną, co wpływa na preferencję wobec wykonywania pracy zespołowo lub indywidualnie oraz na aspekty związane z potrzebą stymulacji społecznej (potrzeba bycia w grupie) czy pracy indywidualnej.
Neurotyzm definiuje się jako skłonność do odczuwania podwyższonego napięcia w związku z towarzyszącymi emocjami i stresem. Neurotyzm rozumiany jest jako przeżywanie negatywnego afektu w sposób wydłużony w czasie lub na podwyższonym poziomie.
Więcej o neurotyźmieDefiniuje się go jako skłonność do odczuwania podwyższonego napięcia w związku z towarzyszącymi emocjami i stresem. Neurotyzm rozumiany jest jako przeżywanie negatywnego afektu w sposób wydłużony w czasie lub na podwyższonym poziomie.
Może on występować w różnym nasileniu. Wysoki neurotyzm może wiązać się z częstszym przeżywaniem niepokoju, lęku, obniżonego nastroju oraz częstszym i bardziej intensywnym przeżywaniem stresu, co może utrudniać funkcjonowanie społeczne, nie jest jednak w żaden sposób wykluczające. W modelu wykorzystywane jest określenie i koncept stabilności emocjonalnej jako cechy pożądanej w profilu na stanowisku.
Stabilność emocjonalna rozumiana jest jako zdolność przeżywania emocji na akceptowalnym (komfortowym) poziomie, zdolność zmiany perspektywy w sytuacji stresowej, umiejętność rozładowania emocji i stresu w społecznie akceptowalny sposób, przeżywanie (np. sytuacji zawodowych, takich jak rozmowa z klientem, czy wystąpienie przed grupą) wyzwań bez nadmiernego obciążenia emocjonalnego.
Definiuje się ją jako umiejętność dopasowania i poszukiwanie kompromisów. Objawia się, przykładowo, poprzez: życzliwość, altruizm, skromność, uległość, taktowność, elastyczność.
Więcej o ugodowościDefiniuje się ją jako umiejętność dopasowania i poszukiwanie kompromisów. Objawia się, przykładowo, poprzez: życzliwość, altruizm, skromność, uległość, taktowność, elastyczność.
Osoby te mogą mieć pozytywne spojrzenie na ludzką naturę i w przyjazny sposób komunikują się z innymi. Potrafią dobrze się dogadywać przy konieczności współpracy z innymi. Są w stanie przedkładać interesy innych ponad własne obowiązki lub potrzeby.
Osoby z wysokim poziomem ugodowości często dążą do osiągnięcia harmonii społecznej. Dla osób ugodowych bardzo ważne są dobre relacje z innymi osobami. Mogą chętnie służyć pomocą oraz wychodzić z założenia, że ludzie są uczciwi i godni zaufania. Ugodowość jest ogromną zaletą podczas tworzenia i formowania się zespołu w firmie. To dzięki niej można utrzymać harmonię na płaszczyźnie pracowniczej. Może stanowić utrudnienie w tych sytuacjach zawodowych które będą wymagały podjęcia trudnych oraz obiektywnych decyzji lub wymagana jest asertywność.
Sumienność rozumiana jest jako samodyscyplina i dążenie do organizacji i uporządkowania. Osoby sumienne komfortowo czują się, gdy mogą postępować według ustalonego planu. Skrupulatnie planują swoje działania, co może wiązać się z wytrwałością w dążeniu do celu.
Więcej o sumiennościSumienność rozumiana jest jako samodyscyplina i dążenie do organizacji i uporządkowania. Osoby sumienne komfortowo czują się, gdy mogą postępować według ustalonego planu. Skrupulatnie planują swoje działania, co może wiązać się z wytrwałością w dążeniu do celu.
Osoby te cechuje odpowiedzialność, rzetelność, sumienność. Osoby z wysokim wynikiem sumienności mogą sprawdzić się w ustalaniu i osiąganiu długoterminowych celów. Potrafią (lub chętnie nauczą się) umiejętnie i skutecznie zaplanować cały plan działania aby osiągnąć wyznaczone cele. Są postrzegani przez inne osoby jako odpowiedzialne, skrupulatne i rzetelne.
Otwartość odnosi się do sześciu różnych aspektów; wyobraźnia, estetyka, uczucia, działanie oraz otwartość na idee i wartości. Osoby otwarte na doświadczenie chętnie próbują nowych doświadczeń, są obdarzone wyobraźnią, nie sprawia im problemu marzenie, a następnie realizacja zadań, które krok po kroku prowadzą do spełniania założonych celów, wykazują zainteresowanie uczeniem się, rozwojem lub poznawaniem nowych ludzi i zdobywaniem nowych doświadczeń.
Więcej o otwartości na doświadczeniaOtwartość odnosi się do sześciu różnych aspektów; wyobraźnia, estetyka, uczucia, działanie oraz otwartość na idee i wartości. Osoby otwarte na doświadczenie chętnie próbują nowych doświadczeń, są obdarzone wyobraźnią, nie sprawia im problemu marzenie, a następnie realizacja zadań, które krok po kroku prowadzą do spełniania założonych celów, wykazują zainteresowanie uczeniem się, rozwojem lub poznawaniem nowych ludzi i zdobywaniem nowych doświadczeń.
Przeciwieństwem otwartości jest sztywność, która blokuje podejmowanie wyzwań i ciekawość świata, związaną z np. z podróżowaniem, poznawaniem ludzi, uczeniem się nowych rzeczy.
Otwartość odnosi się również do świata wewnętrznego. Osoby otwarte chcą poznawać siebie, próbować zrozumieć swoje emocje, jakie są ich przyczyny i konsekwencje. Osoby otwarte chętnie zdobywają nową wiedzę, nie zamykają się na obce wartości, a ich poglądy nie są skrajnie konserwatywne. Otwartość na estetykę związana jest z chęcią tworzenia i obcowania ze sztuką oraz pięknem.
kolejne 42 firmy testują – wkrótce więcej informacji...